تبلیغات
مقاله عمرانی - اجرای ساختمانهای بتنی فصل هفتم

اجرای ساختمانهای بتنی فصل هفتم

سه شنبه 11 بهمن 1390 10:57 ق.ظ

نویسنده : سید مصطفی ابراهیم نیا

فصل هفتم

آرماتوربندی:

برای ایجاد مقاومت در مقابل نیروهای كششی دربتن داخل شناژبتنی چند ردیف در بالاوپایین میلگردهای طولی قرار میدهند واین میلگردهای طولی  را بوسیله میلگردهای عرضی كه به آن خاموت میگویند به همدیگر متصل  میكنند.

میلگردهای طولی وعرضی را از قبل در گارگاه آرماتوربندی میبافند وبعد در داخل قالب بندی شناژ قرار میدهند.

باید توجه داشت كه پهنای این قفسه بافته شده  باید در حدود 5 سانتیمتر كوچكتر از پهنای قالب شناژ باشد یعنی از هر طرف 5/2 سانتیمتر بطوریكه این میلگردها كاملا دربتن غرق شده وآنرا از خورندگی در مقابل عوامل جوی محفوظ نگه دارد. این 5/2 سانتیمتر در مناطق مختلف اب و هوایی وهمچنین محل قرار گرفتن قطعه بتن وهمچنین میزان سولفاته بودن ابهای مجاور ان

متفاوت است كه میزان ان بوسیله موسسه استاندارد وتحقیقات صنعتی ایران  تعیین شده است.

هدف از بكار بردن فولاد در قطعات بتنی:

بتن جسمی شكننده است كه در مقابل نیروهای فشاری  مقاومتی قابل توجه دارد اما مقاومت ان در برابر نیروهای كششی ناچیز است.

به همین دلیل در محاسبات بتن آرمه این مقاومت در نظر گرفته نمیشود.

مقاومت بتن در برابر نیروهای كششی تقریبا 10/1مقاومت فشاری آن در نظرگرفته میشود.

با توجه به اینكه قطعات بتنی مدام تحت تاثیر انواع نیروهای فشاری و برشی وكششی قرار میگیرند لازم است  قطعات بتن برای مقاومت كافی در مقابل این   نیروها با عنصر مناسبی مسلح گردند. كه بهترین عناصر فلزاتی هستند كه بنام آرماتور معروف هستند.

انواع ارماتور استفاده شده در شناژ عبارتند از ارماتور طولی و عرضی.

وظایف ارماتور طولی عبارتنداز تقویت ستون در مقابل بارهای فشاری و خمشی است.

اما ارماتورهای عرضی وظیفه نگه داشتن ارماتورهای طولی در جای خود و جلوگیری از كمانه كردن ارماتورهای طولی در هنگام وارد شدن نیروهای  فشاری را برعهده دارند.

تقویت ستون در جهت عرض ودر مقابل بارهای جانبی از وظایف دیگر

ارماتورهای عرضی میباشد. ارماتور عرضی را خاموت میگویند.

بسته به نوع شكل هندسی ستون از خاموتهای مختلف الشكلی استفاده میشود.

اگر ستونها استوانه ای یا دایره ای شكل باشند ویا برای ساخت شمعها از

خاموتهایی دایره ای شكل به نام دورپیچ یا اسپیرال استفاده میكنند .

دورپیچها علاوه بر داشتن عملكرد تنگها باعث محصور شدن هسته داخلی ستون وافزایش مقاومت آن میشوند و همچنین در حین زلزله رفتار شكل پذیر

تری- دارند یعنی بدون ترك خوردن تغییر شكلهای خوبی نشان میدهند.

بستن میلگردها به یكدیگر:

میلگردهای فولادی باید قبل از بتن ریزی براساس طرح ومحاسبه به

یكدیگربسته ویكپارچه شوند تا از جابجا شدن آنها طی عملیات بتن ریزی  تا گیرش بتن جلوگیری شود.

بستن میلگردها به یكدیگراز نظر زمان ومكان بستگی به وضعیت كارگاه و نوع قطعه دارد كه تصمیم گیری در مورد چگونگی آن به عهده تكنسین  ساختمان میباشد تا حداكثر كارایی حاصل شود.

گاهی تمام یا قسمتی ازمیلگردها را خارج از قالب میبندند و یك شبكه را تشكیل  میدهند وسپس انرا در قالب میگذارند مانند شبكه كف فونداسیون تكی وگاهی نیزمیلگردها را در روی قالب به یكدیگر میبندند مانند میلگردهای سقف بتنی.

برای بستن دو میلگرد به یكدیگراز مفتول فلزی نرم با قطر 5/1تا2میلیمتر استفاده میكنند كه اصطلاحا به این عمل گره زدن میگویند.

نحوه خم كردن میلگردها:

با توجه به سنگینی نسبی كار میلگرد خم كنی و فشارهای نسبی زیادی كه در  هنگام خم كردن میلگرد بر دستها وكمر وبعضا تمامی اعضای بدن وارد  میشود بهتر است برای كاهش این فشارها ازمیز میلگرد خم كنی استفاده میشود.

ارتفاع این میز معمولا 80 سانتیمترو عرض ان یك متر است وطول ان با توجه به طول میلگردها و امكانات كارگاه میتواند بین 3تا9متر درنظر گرفته شود. بر روی این میز صفحه خم كن میلگرد قرار دارد.

این صفحه عبارت است از صفحه فولادی مربع یا مستطیلی كه برروی آن تعدادی خار فولادی تعبیه شده است واین خارها از حركت میلگرد در بعضی از جهات جلوگیری میكند.

صفحه خم كن میلگرد را از طریق پیچهایی بر روی میز ثابت كرده وبا

استفاده از اچار F یا اچار گوساله میلگردها را را به شكلهای مورد نظر خم میكنند.

برای ایجاد قلابها و خمهای استاندارد قطر خار كه میلگرد به دور ان میچرخد وخم مورد نظر را بوجود میاورد باید متناسب با قطر میلگرد مورد خم باشد.

با توجه به اینكه وظیفه اصلی میلگردها در بتن تحمل نیروهای كششی است باید میلگردهای مصرفی در بتن صاف باشد .

با وارد شدن نیرو به میلگرد مقطع ان باید در مقابل نیروی وارده مقاومت كند.

در میلگردهای ناصاف قبل از اینكه مقطع میلگرد مقاومتی بروز دهد به دلیل طول اضافی ناشی ازناصافی میلگرد فاصله بین دونقطه ای كه بر انها نیروهای عمل وعكس العمل وارد میشوند میتواند زیاد شود  كه این امر در قطعات  بتنی جایز نیست بنابراین میلگردهای مصرفی در بتن باید حتما صاف وعاری

از خمیدگی باشند.

دركارگاههای ساختمانی میلگردهای خم شده را از طریق كشیدن بوسیله دستگاههای كشش برقی صاف میكنند امادر كارگاههای كوچك كه فاقد این دستگاهها هستند برای صاف كردن میلگردها از پتك یا سندان استفاده میشود.

در این صورت باید وزن پتك انتخابی با توجه به قطر میلگرد سنگین نباشد.

چنانچه ضربات پتك سنگین باشد امكان ایجاد تنش در میلگرد وجود دارد یا ممكن است در بعضی از قسمتهای میلگرد لهیدگی ایجاد شود وسطح مقطع  از مقدار محاسبه شده كمتر گردد.

برش میلگردها:

برش میلگردها به دو روش سرد وگرم انجام میشود كه برش سرد از مزایای بیشتری برخوردار است.

اما معمولا برش گرم ممنوع است واستفاده از ان تنها با اجازه دستگاه نظارتی امكان پذیر میباشد. ساده ترین وسیله برای برش سرد قیچی دستی ساده است.

این قیچیها در اندازه متفاوت وبا قدرت برش مختلف  ساخته میشود.

نوع دیگری از قیچیهای دستی برروی پایه قرار دارند .

این قیچیها دارای ظرفیت برش بالاتری میباشند و میتوان با انها میلگردهای قطور رانیز برید. البته ماشینهای برقی برش میلگرد كه به گیوتین معروف  هستند نیز وجود دارند كه باعث سرعت بخشیدن در برش بدون نیازبه نیروی كارگر میشود.

آچارخم كن میلگرد یا آچار F:

ساده ترین وسیله دستی برای خم كردن مناسب میلگردها ی نازك اچاری است  به شكل F كه اصطلاحا به ان اچار گوساله نیز میگویند كه قسمت سر اچار از فولاد سخت ساخته میشود تا در اثر نیروهایی كه هنگام خم كردن میلگرد به ان وارد میشود فشرده و له نشود.


نحوه ساخت شناژهای افقی وعمودی:

نحوه ساخت شناژهای افقی وعمودی بدین صورت بود كه دو نفر كارگر

برای درست كردن خاموتها ابتدا میلگردهای آج دار نمره 8 را به اندازه  مشخص شده قطع میكردند وانرا روی میز میلگرد خم كنی میگذاشتند وبا چند حركت انرا بصورت مربع یا مستطیل خم میكردند واین كار را با اچارF یا یك لوله كه میلگرد را توی ان میگذاشتندانجام میدادند ودر انتها به خاموت خم غیر 90 درجه میدادند كه این كار برای خاموتهای شناژهای افقی به  تعداد مشخص شده  انجام شد.

اما برای میلگردهای طولی از میلگرد شماره 14 استفاده شد بطوری كه 4عدد میلگرد را به طول پی بعلاوه طول خم(قلاب) میبریدند كه مجموعا برای یك  قسمت پی 4 عدد میلگرد را با خاموت به فاصله 25 سانتیمتر با سیم ارماتوربندی و وسیله ای بنام سیم چین میبستند . به این قفسه ارماتوری شناژ میگویند.

بعد از ان شناژها را روی پی سنگی گذاشتند ودر جاههای عمود بر هم

شناژها را با سیم به هم محكم میبستند.

بعد از اینكه شناژهای افقی تمام شد وهمه را در جای خود گذاشتند دوباره   میلگردهایی به قطر 8 میلیمتر را به اندازه طولی طبق نقشه بریدند وانها را  به شكل خاموت در اوردند. سپس میلگردهای به قطر 20میلیمتر را با توجه به اندازه های موجود در نقشه بریدند وچهار میلگرد را در گوشه های خاموتها میگذاشتند وخاموتها را بفاصله 25سانتیمتر از همدیگر قرار دادند وبا سیم ارماتوربندی محكم میبستند.

این كار را برای تمام شناژهای عمودی انجام دادند وبعد از اماده شدن شناژها انها را در جای خود قرار دادند .

قالب بندی شناژهای افقی وعمودی:

پس از آماده شدن شناژها قبل از انكه انها را در جای خود قرار دهند ابتدا با اب سطح پی سنگی را تمیز كردند وبه فاصله معین قطعات بتنی كوچكی بنام فاصله نگهدار یا لقمه را در زیرشناژها  قرار دادند.

قطر این قطعات در حدود 5/2تا3 سانتیمتر بود كه در زیر شناژهای افقی كار گذاشته شد تا اینكه سطح زیر شناژها به اصطلاح كارگری بتن خور داشته  باشد.

البته علت اصلی استفاده از فاصله نگهدار ایجاد فاصله مناسب با سطح پی  میباشد تا این فضای ایجاد شده توسط بتن پر شود و میلگردها عملا در بتن  غرق شوند.

بعد از اینكه شناژها در جای خود مستقر شدند  كار قالب بندی شروع شد كه  سه روز تمام كارگران ارماتوربند مشغول این كار بودند اما نحوه كار قالب بندی به این گونه بود كه ابتدا چند تخته نسبتا طویل را كنار همدیگر قرار میدادند  سپس بوسیله تخته های زخیم تری كه عمود بر تخته های اول

بودند و انها را پشت بند میگفتند  تخته های طویل را میخ میكردند.

بدین طریق یك صفحه قالب چوبی ساخته میشد. تعداد وابعاد پشت بندهای لازم برای یك صفحه قالب با توجه به ابعاد قالب ونیروهای وارد بران تعیین میشد.

بعد از اینكه این صفحات به اندازه كافی ساخته شد انها را در دوطرف یك شناژ قرار دادند وابتدا با تیرهای چوبی به اسم مهاری نگه داشته شدند.

نحوه قرار گرفتن این تیرها بدین شكل است كه  یك سر انها را به بدنه قالب تكیه میدهند و سر دیگر را بر روی زمین مهار میكنند .

برای مهار كردن این قسمت از سر تیرك ان را بوسیله گچ بر روی زمین

محكم كردند.

برای حفظ فاصله مناسب بین صفحات قالب بر روی سر این صفحات تخته هایی با فاصله های مناسب در نظر گرفته شد و بوسیله میخ محكم كردند.

البته برای محكم كاری بیشتر دو صفحه قالب را به همدیگر بوسیله سیم

ارماتوربندی محكم بستند . با اتمام این كار قالب اماده بتن ریزی شد.

فاصله نگهدار یا لقمه:

برای ایجاد پوشش یكنواخت بتن روی میلگردها از قطعاتی بنام فاصله نگه دار  یا لقمه استفاده میشود.این قطعات قبل از بتن ریزی در فواصل مناسب به شبكه میلگرد متصل میشوند.

در صورت عدم استفاده از فاصله نگه دار ممكن است هنگام بتن ریزی

بخصوص هنگام ویبره كردن بتن  میلگردها تغییر مكان دهند و در نتیجه  پوشش بتن كم وزیاد شود.

گاهی این تغییر مكان انقدر زیاد است كه میلگرد به صفحات قالب میچسبد و در نتیجه هیچ گونه پوششی ایجاد نمیشود.

فاصله نگهدارها را معمولا از بتن وبه اشكال مناسب میسازند.

فاصله نگهدار ها باید از جنس ونوع پایا باشند تا موجب خوردگی میلگرد و  قلوه كن شدن پوشش بتن نشوند.

بهتر است مخلوطی كه در ساخت لقمه ها بكار میرود از نظر مقاومت و پایایی وتخلخل با بتن اصلی یكسان باشد.

اما در انجام این پروژه برای ساخت لقمه از قالبهای كوچك پلاستیكی استفاده شد.بدین صورت كه ابتدا ملات ماسه سیمان اماده شد سپس درون قالبهای پلاستیكی ریخته شد پس ازطی زمان گیرش و سخت شدن و گذشت یك روز لقمه ها را از قالب پلاستیكی بیرون اوردند  وبرای یك روز تمام در حوضچه اب قرار دادند.

با گذشت این مراحل لقمه ساخته شده اماده استفاده میباشد.

قلاب انتهای میلگرد واندازه استاندارد آن:

برای افزایش چسبندگی بین میلگردها و بتن باید در انتهای میلگردهای فولادی قلاب ایجاد كرد.

این قلابها درمواقعی كه  قطعه بتنی به كشش می افتد باعث  جلوگیری از  هم گسیختگی قطعه میشود .

قلابها انواع مختلف و اشكال متفاوتی دارند از قبیل چنگك و گونیا و قلاب 180 درجه .

ایجاد هر یك از قلابهای فوق در انتهای میلگردها الزامی میباشد.


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 04:22 ب.ظ