تبلیغات
مقاله عمرانی - اجرای ساختمانهای بتنی فصل هشتم1

اجرای ساختمانهای بتنی فصل هشتم1

سه شنبه 11 بهمن 1390 11:03 ق.ظ

نویسنده : سید مصطفی ابراهیم نیا

فصل هشتم

بتن سازی:

برای ساخت بتن حتی المقدور باید از ماشینهای بتن ساز(بتونیر) استفاده كرد.

این ماشینها دارای دیگ گرداننده ای هستند كه به اهستگی حول محوری نسبت  به افق میگردد و بوسیله تیغه ای كه در داخل ان تعبیه شده است محتویات خود را مخلوط مینماید.

نوع بزرگتر این دستگاه دارای پیمانه ای میباشد كه این پیمانه جهت ریختن شن وماسه در دستگاه از ان استفاده میشود.

گنجایش این پیمانه برحسب متر مكعب شن وماسه بر روی ان قید شده است.

این پیمانه بوسیله كارگرها از شن وماسه وسیمان پر شده انگاه بوسیله اهرمی محتویات ان به داخل دیگ خالی میگردد.

زمان مخلوط كردن كلیه دفعات بتن سازی مساوی میباشد و تقریبا هر بار 5/1 دقیقه به دستگاه فرصت داده میشود تا شن و ماسه وسیمان را مخلوط كند.

حمل بتن:

اگر كارگاه بتن سازی از محل بتن ریزی فاصله داشته باشد برای حمل بتن  از ماشینهای مخصوص حمل بتن استفاده میشود . این ماشینها را دمپر میگویند.حتی المقدورباید از ریختن بتن داخل دیگ به روی زمین و بارگیری مجدد و حمل ان بوسیله فرغون خودداری كرد.

باید توجه داشت كه با هر وسیله كه بتن را حمل میكنیم اعم از پمپاژ یا دمپر  یا باگتهای حمل بتن  اجزاء متشكله بتن از همدیگر تفكیك نشود.

بتن باید به حدی روان باشد كه دانه های ان بخوبی روی یكدیگر غلطیده و  كاملا آرماتورها را احاطه نموده و گوشه های قالب خود را كاملا پر نموده  و كلیه هوای موجود در قالب از ان خارج شود وباید حداقل اب ممكنه را برای انجام كارهای فوق مصرف نمود زیرا اب بیش از اندازه تبخیر شده و  جای انرا هوا پر خواهد كرد.

نسبتهای اختلاط:

منظور از نسبت مخلوط كردن اجزاء بتن ان است كه كه نسبت مناسبی برای اختلاط شن وماسه به دست بیاوریم تا دانه های ریزتر فضای بین دانه های درشت تر را پر كرده و جسم توپر بدون فضای خالی و با حداكثروزن مخصوص بدست اید و همچنین تعیین مقدار لازم اب بطوری كه بتن به راحتی قابل حمل بوده و در قالب خود جای گرفته و دور میلگردها را  احاطه نموده و كلیه فضای خالی قالب را پر نماید ودرمجاورت ان فعل وانفعالات شیمیایی سیمان شروع شده وتا مرحله سخت شدن ادامه یابد وبالاخره  تعیین مقدارسیمان مورد لزوم برای بدست آوردن بتن با مقاومت كافی كه بتواند به راحتی بارهای وارده ساختمان را تحمل نماید. مقاومت نسبی با  افزایش  سیمان بالا

می رود.

حداكثر سیمانی كه آئیین نامه های مختلف برای بتن مجاز دانسته اند400kg سیمان در متر مكعب شن وماسه می باشد وچنین  معتقد هستند اگر مقدار سیمان     ازkg 400 بیشتر باشد جای مصالح سنگی را میلگرد وبجای  قطعات سنگی كه مقاومت بیشتری دارد قطعات سیمانی خواهیم داشت ودر نتیجه باعث ضعف  قطعه بتنی میشود.

البته مقدار سیمان به ریزی و درشتی دانه های مصرفی بستگی دارد هر قدر  دانه های مصرفی ریزتر باشد ودر نتیجه سطح مخصوص دانه ها زیادتر باشد به سیمان بیشتری نیاز داریم زیرا فرض بر این است كه دوغاب سیمان مانند نوار نازكی دور تمام دانه ها را آغشته كرده و انها را به یكدیگر میچسباند  رایجترین نسبت اختلاط اجزاء بتن در ایران  نسبت حجمی برای شن و ماسه  و نسبت وزنی برای سیمان میباشد و حتی نام گذاری و طبقه بندی بتن نیز بر حسب كیلوگرم سیمان در متر مكعب شن و ماسه  انجام میگیرد.

با توجه به اینكه سیمان عرضه شده در بازار ایران اغلب در پاكتهای 50 كیلویی  میباشد این اختلاط به راحتی انجام میگیرد.

در مواردی كه در كارگاه از سیمان فله استفاده شود باید از قبل پیمانه ای كه مقدار 50كیلو گرم سیمان را تعیین میكند ساخته ودر اختیار گروه بتن ساز  قرار داد .

برای تعیین نسبت شن وماسه و اب  جداول و راهنماهایی موجود است ولی از  انجا كه همیشه ودر همه كارگاهها  وسایل تعیین دانه بندی شن وماسه در دست  نیست بهتر است به نتایج آ‌زمایشگاهی بیشتر تكیه شود.

بتن ریزی:

قبل از بتن ریزی باید كلیه آرماتورها با نقشه كنترل شود مخصوصا دقت  شود كه آرماتورها به همدیگر با سیم آرماتور بندی بسته شده باشند و اگر جایی فراموش شده است مجددا بسته شود.

فاصله ارماتورها یكنواخت باشد  زیرا اغلب اتفاق می افتد كه فاصله بین

آرماتورها یكنواخت نیست .

بعضی از انها به هم چسبیده وبعضی با فاصله از همدیگر قرار میگیرند این  موضوع باعث میشود كه بتن نتواند كلیه میلگردها را احاطه نموده و قطعه  همگن و توپری بوجود بیاورد.

باید توجه شود كه محل بتن ریزی عاری از خاك و مواد زاید باشد.

اگر بین اتمام كار آرماتور بندی و بتن ریزی چند روز فاصله باشد  حتی میباید محل كار با دقت بیشتری بازدید شود ودر تمام روز بتن ریزی حتما باید یك نفر كارگر با تجربه مدام قالبها را كنترل نموده و اثرات اضافه شدن وزن را روی آنها در نظر داشته باشد ودر موقع بروز خطر  افراد دیگر را مطلع كند.

در موقع بتن ریزی باید از رفت و امد زیاد روی آرماتورها جلو گیری نمود زیرا در این صورت در اثر وزن كارگران در آرماتورها انحنای موضعی بوجود خواهد امد .

بهتر است از قسمتی كه به مركز بتن نزدیك تر میباشد شروع به بتن ریزی نمود زیرا در این صورت رفت و امد كارگران از روی ارماتورها به حد اقل خواهد رسید و برای انكه پای كارگر ها در بتن تازه ریخته شده فرو نرود باید در مسیر عبور و مرور كارگر ها از تخته هایی زیر پای آنها استفاده شود.

باید مطمئن شویم كه همه گوشه های قالب از بتن پر شده و كرمو نمی باشد.

در مورد ستونها باید ضربه های یكنواختی به بدنه قالب كوبید تا در اثر

ارتعاش بوجود امده بتن در قالب بخوبی جابجا شود.

در دالها و تیر ها وسقفها باید با كوبیدن مدام بتن انرا به تمام گوشه های قالب راهنمایی نمود و جسم تو پری بوجود اوریم در بتن ریزی با ارتفاع زیاد بهتر است انرا در لایه های 30 سانتیمتری ریخته  و لایه را بخوبی كوبیدو بعد لایه بعدی را بریزیم.

در موقع بتن ریزی های با ارتفاع زیاد مانند دیوارها و سدها چنانچه اب اضافی بتن بالا بیاید باید بتن بعدی را قدری خشك تر ریخت تا این اب جمع شود.

تا انجا كه ممكن است بهتر است كه بتن ریزی بدون وقفه انجام گیرد تا موقع سخت شدن یكپارچه باشد ولی گاهی مجبور هستیم كه بتن ریزی را تعطیل نموده  و كار را در روز بعد شروع كنیم كه در چنین مواقعی باید محل قطع بتن  حتما با نظر مهندس كارگاه انجام شود.

اما برای انجام بتن ریزی در این پروژه ابتدا همه مصالح مورد نیاز كه عبارت بودند از یك كامیون مكادم و ماسه شسته برای اجرای بتن ریزی به محل كارگاه  اورده شد البته سیمان پاكتی نیز از قبل اماده شده بود. یك منبع اب نیز برای استفاده در بتن سازی به محل كارگاه اورده شد.

برای مخلوط كردن بتن نیز از دستگاهی بنام میكسر استفاده میكردندو طریقه ریختن مصالح در ان به این روش بود كه ابتدا 1 پیمانه سیمان و 2پیمانه ماسه  و1 پیمانه شن و در حدود 5/1 پیمانه اب را در دستگاه میریختند و در حدود   5/1 دقیقه تمامی مصالح مخلوط میشد.

چون كه سطح پی سنگی در تمام جهات تراز بود دیگر نیازی به تراز كردن سطح بتن ریزی بوسیله شیلنگ تراز نبود و بوسیله یك نخ بنایی سطح شناژها در یك  اندازه ارتفاعی كه مهندس كارگاه انرا تایید كرد كشیدند تا سطح بتن یكنواخت و تراز در اید .

یك ساعت قبل از بتن ریزی سطح پی سنگی را اب پاشی كردند و سپس راه مناسب برای عبور فرغونها اماده كردند و دستگاه بتونیر یا میكسررا روشن كردند این دستگاه توسط یك كارگر ماهر هدایت میشد كه این كارگر اب مورد نیاز در  بتن را درون دستگاه میریخت وبا اهرمی كه در دست داشت بتن اماده شده را  درون فرغون ها میزیخت.

از ابتدای شروع بتن ریزی همه كارها را مهندس كارگاه تقسیم بندی كرد بطوری كه دو نفر مسئول ریختن مصالح در دستگاه میكسر بودند و یك نفر نیز مسئول هدایت دستگاه بود. دو نفر دیگر نیز مصالح را با فرغون به محل قالب ها انتقال میدادند ودر انجااستاد كار محل خالی كردن بتن در قالب ها را نشان میداد    انها نیز به اهستگی بتن را درون قالب میریختند.

بتن درون قالبها بوسیله یك نفر كارگر ویبره میشد بدین طریق كه با كوبیدن ضرباتی به پشت قالب ها بتن را به همه قسمتهای قالب هدایت میكرد.

البته سطح قالب بتن نیز بوسیله ماله كشی صاف و هموار میشد. بتن ریزی تا عصر ان روز ادامه داشت.



بتن ریزی در هوای گرم:

بتن ریزی در این شرایط دمایی تابع تكنیكهای خاصی میباشد.

اگر در هوای گرم بتن ریزی می كنیم باید سعی كنیم كه حداقل تا چند روز بعد  از ریختن بتن انرا مرطوب نگه داریم  زیرا در غیر اینصورت آب بتن به  سرعت تبخیر شده وبتن سخت نمیگردد.

به این نوع بتن كه در اثر نرسیدن اب سخت نشده است بتن سوخته میگویند ونشانه های ان این است كه بتن حتی با فشار دست خرد میشود.

در صورت مشاهده چنین وضعی قطعه ریخته شده باید جمع اوری شود و مجددا ریخته شود برای مرطوب نگه داشتن بتن بهتر است با پاكتهای سیمانی  روی انرا پوشانده وكاغذ را مرطوب نگه داریم ویا از گونی مرطوب استفاده شود.

یكی دیگر از تكنیكهای بتن ریزی در هوای خیلی گرم استفاده از سیمان تیپ 4  است كه در موقع سخت شدن حرارت كمی را تولید میكند.

بعضی از مسائلی كه ممكن است در بتن تازه بوجود اید:

1-   آب انداختن

2- جدا شدن دانه  ها

اب انداختن بتن از نظر یك پدیده ظاهری اینگونه تجلی می كند كه پس از بتن ریزی و پرداخت سطحی بتن  یك لایه نازك آب اغشته به سیمان روی سطح بتن ظاهر می شود .

این اب از قسمتهای  زیرین بتن به دلیل خاصیت مویینگی به قسمتهای سطحی بالا امده ودر مسیر خود احتمالا مقداری سیمان را نیز با خود شسته و همراه میكند.

لذا در قسمتهای بالایی بتن  مقداراب موجود از ابی كه در طرح اختلاط در نظر گرفته شده بیشتر خواهد شد وبه عكس در قسمتهای پایینی بتن مقدار اب  كمتری وجود خواهد داشت.

مشخصات نامطلوب بتن اب انداخته :

بتن اب انداخته پس از سخت شدن نامرغوب بوده و به مقاومت مطلوب و مورد نظر نخواهد رسید.

لایه رویی بتن اب انداخته پس از سفت شدن  به مرور زمان وبا استفاده های ترافیكی از ان پودر شده و به صورت گرد وخاك در می ایدو به این جهت سطح رویی ناصاف شده وپدیده پودر شدگی اتفاق می افتد.

چنین بتنی اولا بدنما شده ودر ثانی نقطه ضعفی برای شرایط یخ زدگی و هوازدگی خواهد بود .

اب انداختن پدیده بسیار نامطلوبی است وباید حتی المقدور از ایجاد ان جلوگیری كرد.

بعضی از استاد كاران سعی می كنند با زیاد ماله كشیدن بر روی سطح بتن یك قشر اب در سطح ایجاد كنند غافل از اینكه این عمل  ضعف های اساسی برای بتن ایجاد می كند.

یكی از دلایل مهم اب انداختن بتن اسلامپ بیش از حد است بنابراین كارایی و اسلامپ كم در كنار مزایای دیگر  احتمال اب انداختن را كاهش می دهد.

دلایل دیگری از جمله ویبره كردن بیش از حد ونیز نامناسب بودن دانه بندی  احتمال اب انداختن بتن را افزایش می دهد.

3-   جدا شدن دانه ها :

جدا شدن دانه ها از پدیده های است كه در بتن تازه اتفاق می افتد به این ترتیب كه دانه های درشت مخلوط  نشست كرده و به سمت پایین حركت می كنند و دانه های ریزتر به سمت بالا منتقل میشوند .

بنابراین بتن حالت یكنواختی خود را از دست داده و توزیع دانه بندی به هم می خورد.

جدا شدن دانه ها در بتن تازه یك پدیده نامطلوب محسوب میشود ومهندسین كارگاه همواره سعی می كنند كه از عواملی كه ممكن است منجر به بروز این  حالت شود جلوگیری نمایند.

بتنی كه دانه های ان جدا شده از نظر مقاومت فشاری وخمشی ضعیف شده وبه حد مطلوب نخواهد رسید.

مهمترین دلایل جدا شدن دانه ها  در بتن تازه اسلامپ بالا و بیش از حد است.

دلایل دیگری از قبیل ویبره بیش از حد ویا جابجا كردن بتن در قالب بوسیله بیل یا ویبراتورویاریختن بتن از ارتفاع نیز ممكن است به جدا شدن دانه ها منجر شود.

انبار كردن نامناسب دانه ها ممكن است به جدا شدن دانه ها قبل از ساختن بتن واحتمالا عدم وجود دانه بندی یكنواخت وصحیح در بتن ساخته شده منجر شود.

به همین جهت لازم است انبار كردن دانه های شن وماسه در كارگاه به صورت مجزا  ودر دپوهای جداگانه صورت گیرد.

تراكم بتن تازه:

تراكم بتن یعنی به حركت در اوردن ذرات بتن و كم كردن اصطكاك بین انها  و خارج كردن حبابهای هوا از بتن.

روشی كه معمولا برای تراكم بتن به كار می رود ارتعاش است .

هدف از متراكم كردن بتن و خارج كردن حبابهای هوا  ان است كه بتن تو پری بدست اید تا در نتیجه ان بتن از مقاومت بهتری برخوردار باشد ودر مقابل عوامل مخرب محیطی از خود دوام بهتری نشان دهد .

تراكم بتن با افزایش سطح تماس بین بتن و میلگرد چسبندگی بهتری بین انها فراهم كرده ونیز سبب می شود كه پس از باز كردن قالب ها سطح ظاهری صاف وبدون خلل وفرجی برای بتن حاصل شود.

قدیمی ترین روش برای ویبره كردن  ضربه زدن به قالب بتن است .

طبیعی است كه این نحوه ویبره برای كارهای كوچك و كم اهمیت می تواند تا حدودی مناسب باشد.

نگه داری از بتن :

سیمان موجود در بتن  ریخته شده در مجاورت رطوبت باید سخت شده و دانه های سنگی موجود در مخلوط را به همدیگر چسبانده و مقاومت بتن را به حد اكثر برساند بدین لحاظ باید از خشك شدن سریع بتن جلوگیری نموده و انرا ازتابش شدید آفتاب و وزش بادهای تند محفوظ نگه داشته وسطح آنرا حداقل تا هفت روز مرطوب نموده و برای این كار بهتر است كه روی بتن تازه ریخته شده را با گونی یا كاغذ پوشانده و این پوشش را مرطوب نگه داریم.

با توجه به گرمی هوا بعد از 4تا5 ساعت از گذاشت بتن ریزی  باید شروع به آب دادن بتن كرد  زیرا در غیر اینصورت سطح ان ترك مویی خواهد خورد كه ایجاد این تركها باعث نفوظ هوا به داخل بتن شده وآرماتور بكار رفته در بتن در معرض خورندگی قرار میگیرد.

بتن تازه ریخته شده نباید در معرض بارانهای تند قرار گیرد زیرا باران

دوغاب سیمان و مصالح ریز دانه را شسته و سنگ های درشت را نمایان میكند.

اما در این پروژه نیز پس از بتن ریزی هر قسمت بوسیله پاكتهای سیمانی روی سطح بتن تازه ریخته شده را پوشاندند و پس از گذشت چند ساعت همه كاغذ ها را طوری مرطوب كردند كه سطح بتن در زیركاغذ كاملا مرطوب باشد.

واین كار را روزانه چهار بار انجام میدادند.

هم سطح كردن كف اتاقها با شناژ افقی:

پس از اینكه شناژهای افقی زیر دیوار و شناژهای عمودی ریخته شد بطوری كه در قسمتهای قبل توضیح داده شد بتن ریخته شده را بوسیله پوشاندن كاغذ  از تابش مستقیم آفتاب محافظت كردندو همراه با آن روزانه سه تا چهار بار  سطح بتن را آب میدادندپس از گذشت یك هفته قالب های افقی را باز كردند.

به دستور مهندس كارگاه چند كامیون مخلوط قلوه سنگ و چند كمپرسی مخلوط سرند شده را به محل كارگاه آوردند و بوسیله یك ماشین لودر ابتدا قلوه سنگها  را درون فضاهای خالی بین شناژها ودرون اتاقها ریختندبطوری كه سطح قلوه سنگها در همه اتاقها در یك سطح بود و بعد از ان مخلوط سرند شده را روی این  قلوه سنگها ریختند بصورتی كه سطح تمام اتاقها بالا امد و هم سطح شناژ افقی  شد.

بعد از اینكه خاك ریزی توسط لودر به اتمام رسید تمام سطح خاك ریزی شده را اب پاشی كردندوبعد از ان بوسیله غلطك دستی شروع به متراكم كردن ومسطح كردن خاك شدند با این كار سطح تمام اتاقها یكی شد و به اصطلاح كف همه  اتاقها همسطح شناژافقی شد.

قالب بندی شناژ های عمودی:

اغلب شناژهای عمودی بصورت چهار ضلعی مربع یا مستطیل می باشند.

برای قالب بندی شناژهای عمودی ابتدا ابعاد شناژ را از روی نقشه تعیین نموده و دو ضلع قالب را به همان میزان از تخته های مناسب بریده وبه چوبهای چهار تراش  كه به ان پشت بند می گویندمیخ می كنند.

پشت بند های اضلاع مقابل قالب اولا در حدود 10تا15 سانتیمتر از پهنای قالب بیشترباشد در ثانی پشت بندهای اضلاع مقابل درست مقابل یكدیگرقرار گیرد تادر موقع اتصال چهار ضلع شناژ به یكدیگر با تعیین سیم نجاری به این زاییده ها امكان اتصال آنها به یكدیگر به سهولت انجام پذیر باشد.

اما در مورد باز كردن قالب معمولا به محض اینكه بتن حالت روانی خود را از دست داد و شكل هندسی خود را حفظ كرد می توان قالب آنرا باز كرد و معمولا 48 ساعت بعد از بتن ریزی این امكان وجود دارد.

در موقع باز كردن قالب باید توجه شود كه قالب را با احتیاط طوری باز كرد كه گوشه های تیز شناژ خراب نشود.

باید توجه نمود كه در موقع نصب شناژهای قائم و مخصوصا ستونها   كاملا شاغولی نصب شود زیرا اگر ستون كاملا شاغولی نباشد بارهای وارده  محوری نبوده و ممانهای محاسبه نشده در ان بوجود امده و موجب تخریب ساختمان می گردد.

پس از بستن قالب  شناژهای قائم موقعیت قالب را با تیرهای چوبی كه در چهار جهت در پای شناژ روی كف قرار داده شده اند تثبیت می كند.

قالب بندی هر شناژ عمودی باید مستقیما دارای ایستایی كافی باشد و تكیه دادن قالب بندی یا داربست آن به شناژهای مجاور مجاز نمی باشد.

دیوار چینی:

برای انجام عملیات دیوار چینی ابتدا استاد كار شمشه را در دو طرف یك دیوار شاغول و سپس گچ زد و بوسیله یك نخ به دو شمشه به ارتفاع 15الی17 سانتیمتراز سطح كرسی سفت كرد و یك كارگر هم كه فقط موظف بود ملات را  با یك فرغون  پیش استاد كار ببرد وبا بیل ملات را جلو دست استاد كار روی  سطح كرسی (دیوار) می ریخت و استاد كار ملات را روی دیوار بوسیله  كمچه پهن می كرد و بلوكها را یكی یكی روی ملات می گذاشت و فشار می داد تا بلوكها درون ملات قرار گیرند.

پس از اینكه بلوكها در ملات قرارمی گرفتند یك نفر كارگر مقداری قلوه سنگ  به دست استاد كار می داد و او نیز قلوه سنگها را درون بلوكها می ریخت البته قلوه سنگها همه فضا های بلوك را پر نمی كردند وبه همین دلیل فضاهای باقی مانده را بوسیله ملات ماسه سیمان پر می كردند و سطح بلوك را كاملا صاف میكردند تا برای رج بعدی یا ردیف بعدی آماده باشد.

كل كار تقسیم بندی شده بود بصورتی كه یك كارگر فقط مسئول آماده كردن ملات و آوردن آن با فرغون بود و كارگر دیگری هم مسئول آوردن قلوه سنگ با فرغون بود و كارگری دیگر هم بوسیله فرغون بلوكها را نزدیك كار میبرد و به دست استاد كار می داد .

هر رج كه تمام می شد استاد كار نخی را كه ازقبل برای صاف گذاشتن و در یك امتداد قرار دادن بلوكها بسته بود را به اندازه یك بلوك  بالا می اورد و مجددا بر روی بلوكها ملات پهن می كرد و و بلوك دیگری را روی ان می چید.

این كار را تا زمانی انجام دادند كه دستشان به محل گذاشتن بلوكها می رسید و سپس برای تسلط بیشتر اقدام به درست كردن چوب بست كردند.

نحوه ساخت چوب بست به این روش بود كه ابتدا چند بلوك را روی هم قرار دادند و یك تخته پهن را روی ان گذاشتند كه این روش ساده ترین روش ساخت  چوب بست می باشد البته یكی از مزایای ساخت این مدل چوب بست  ساخت سریع  ان می باشد در ضمن این نوع چوب بست به سهولت قابل انتقال به محلی  دیگر از كارگاه می باشد.

نحوه پر كردن شناژ های عمودی:

قبل از آماده كردن بتن ابتدا یك چوب بست را در كنار شناژ عمودی درست  كردند وسپس یك نفر كارگر روی چوب بست ایستاد.

دو نفر كارگر دیگر نیز مسول آوردن بتن به پای چوب بست بودند.

یكی از كارگرها بوسیله بیل بتن را از درون فرغون برمی داشت و درون  استانبولی میریخت و كارگری كه روی چوب بست ایستاده بود نیز استانبولی را درون قالب خالی میكرد.

یك نفر نیز هر بار بعداز ریختن تقریبا 30سانتیمتر بتن درون قالب با ضرباتی محكم كه به پشت قالب وارد میكرد سعی در ویبره كردن بتن میكرد والبته در بعضی  از مواقع نیز به بالای قالب رفته و بوسیله میلگردی كه در دست داشت شروع به كوبیدن بتن درون قالب میكرد.

این كار را تا زمانی انجام دادند كه همه  شناژهای عمودی پر شد.

هم سطح كردن دیوار:

به وسیله ملات ماسه سیمان تمام سطح دیوارراكه درآن قسمت شناژافقی زیرسقف  قرار میگرفت به سطح هموار ویكسان تبدیل كردند سپس قفسه های آرماتور را روی آن قرار دادند وقالب بندی كردند.

سپس بلوك سقفی به محل كارگاه آوردهشد . تیرچه ها را روی شناژها صف دادند . پس از چیدن تیرچه ها بلا فاصله یك بلوك در ابتدا ویك بلوك در انتهای تیرچه قرار دادند تا فاصله یكسانی وجودداشته باشد قبل از كار گذاشتن بلوكها درون تیرچه ها ملات گچ وسیمان را به

صورت دوغاب درست كرده وبلوكها را روی صفحه پلاستیكی قرار دادند و  دوغاب را روی آنها ریختند وفضای خالی روی بلوكها را با این كار پر كردند.

پس از آن چیدن تمامی بلوك ها انجام شد . پس از گذاشتن تمام تیرچه ها طبق نقشه جای لوله گازو لوله های محافظ برق را دردیوار د رآوردند و بعد لوله ها را نصب كردند البته قبل از اینكه بلوكها رابچینند شروع به شمع زدن زیرتیرچه كردند بطوری كه شمع ها را به فاصله 5/1 متری از همدیگر قرار می دادند

زیر همه شمع ها را تخته ای گذاشتند كه به آن گوه گفته می شود كه برای تنظیم ارتفاع شمع استفاده میشود و آنها را محكم كردند. بعد از گذاشتن شمعها بلوكهای بین تیرچه ها را چیدند در انتهای هر تیرچه كه به علت اینكه نمیتواستند از بلوكCm30 استفاده كنند از بلوكcm10 استفاده شد . در وسط تمام بلوكها وبصورت عمود برتیرچه ها فضاهای خالی cm10 را قرار دادند برای ایجاد شناژ مخفی   وپس از آن 1 تخته سپری كردند واز دو میلگرد 14 استفاده كردند وبرای میلگردهای افت  وحرارت از آرماتور 8 استفاده شد و سپس عملیات بتن ریزی به ضخامت 5 تا7 سانتیمتر انجام شد.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 04:29 ب.ظ